Sometimes, I feel like I would like to share something with my old friends, new friends and my family members. This is just a place where I, my friends and my family members can share our ideas and our interests.

Thursday, September 1, 2011

ဘေလာ့ဂါပဲြေစ်းတန္းမွာ ေယာင္လည္လည္


အခုုေတာ့ခက္ျပီ။ ထိုုင္ေနေကာင္းသား ထသြားမွ က်ဴိးမွန္းသိ။ သူမဇြဲမေကာင္းမွန္း လူေတြသိကုုန္ေတာ့မည္။ ပဲြေစ်းမွာခင္းက်င္းရတာ သြားလည္ရတာ အလြန္အခ်ိန္ကုုန္သည္။ ကုုန္မွန္းမသိကုုိ ကုုန္သည္။ အေရးၾကီး ကိစၥမ်ားရွိေနရက္နဲ ့ ပဲြေစ်းကုုိဘဲ စိတ္ကေရာက္ေနသည္။ ဘေလာ့ဂါပဲြေစ်းတန္းၾကီးထဲ သြားသြားလည္ျပီး ညနက္သန္ေခါင္မွ အိမ္ျပန္ေရာက္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း မျပီးေသး။ ေစ်းတန္းထဲက သူမ်ားက ေဒၚအိုုင္အိုုရာ့ အိပ္မက္ထဲထိလိုုက္လည္ၾကေသးသည္။ အိပ္မက္ကႏိုုးေတာ့ အိပ္မက္ထဲလိုုက္လည္ သူမ်ားကိုု အိပ္မက္ထဲ ကရုုပ္သြင္ျပင္ျဖင့္ မွန္းဆရင္း ဆက္သတိရေနေသးသည္။ အလုုပ္ပ်က္ရုံႏွင့္မျပီးေသးအိပ္ေရးဆက္ပ်က္ေသးသည္။ ေတြးေနေတာ့ လြယ္လြယ္နဲ ့ျပန္အိပ္မေပ်ာ္။ တကယ္ေတာ့ ေဒၚအိုုင္အုုိရာတစ္ေယာက္ ပဲြေစ်းတန္းကဲ့သိုု ့လူစည္ေသာေနရာမ်ားကိုု ေပ်ာ္ေမြ ့တတ္သူမဟုုတ္။ သုုိ ့ေသာ္ ပဲြေစ်းတန္းကုုိ သြားလာေနၾကေသာ သူမ်ားကိုု ေငးၾကည့္ရသည္ကုုိေတာ့ အေတာ္သေဘာက်မိသည္။ ေဒၚအိုုင္အိုုရာ က လူမသိသူမသိေနရသည္ကုုိ အလြန္ႏွစ္သက္သည္။ မိမိကုုိ မည္သူမွ မသိေလေကာင္းေလ။ ဒါမွ မဟုုတ္တာလုုပ္မိလွ်င္ လူမသိမည္ျဖစ္သည္။

ေျပာရလွ်င္ ေဒၚအိုုင္အိုုရာတစ္ေယာက္ ပဲြေစ်းထဲေရာက္သည္က ျပန္ၾကားေရးဌာနမ်ားမွ သတင္းမ်ားကိုု စတင္စိတ္၀င္စားမိရာမွစသည္။ ဒီ့ေနာက္မွာေတာ့ ေက်ာင္းတက္ေနတုုန္း စာေတြကမ်ား ဟင္းေကာင္းေကာင္းမခ်က္ႏုုိင္ ဟင္းေကာင္းေကာင္းမစားရေတာ့ ဘေလာ့ဂါ ပဲြေစ်းတန္းမွာ ခင္းက်င္းထားေသာ ဟင္းလ်ာမ်ားကိုု သြားသြားသြားရည္ယိုုရင္း စာက်က္ရန္အင္အားယူရသည္။ အဲသည္ကစျပီး စာေမးပဲြျပီးတိုုင္း ပဲြေစ်းသြားသြားလည္ျပီး ဟင္းလ်ာမ်ားကိုု ေငးသည္။ သုုိ ့ေသာ္အခ်ိန္ရွားသူမိုု ့မွန္မွန္ေတာ့မေရာက္ျဖစ္။

ပဲြေစ်းကုုိေရာက္လာျပီးတဲ့ေနာက္ ကုုိယ္လည္း ဆုုိင္တစ္ဆုုိင္ဖြင့္ခ်င္လာသည္။ ဆိုုင္စခင္းဘိုု ့လုုပ္တုုန္းက ဆရာရင္းတေယာက္က ငွက္ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ျပခန္းေလးလုုပ္ခုုိင္းလိုု ့စနည္းနာရင္း ဆုုိင္ခန္းတစ္ခန္း ကိုုယ့္ဖာသာ တည္ေဆာက္ခဲ့မိသည္။ ကုုိယ္က သည္လိုုေဆာက္ဖူးတာမဟုုတ္ေတာ့ နည္းလမ္းမ်ား ေတာ္ေတာ္ဖတ္ရသည္။ သည္လိုုနဲ ့ဘဲ သူမဖာသာတစ္ဦ းတည္း စမ္းသပ္ျပီး ေခ်ာေခ်ာေမြ ့ေမြ ့ဆုုိင္လိုုလိုု ျပခန္းလိုုလိုု ေလးတစ္ခုု ျဖစ္သြားသည္။ သိုု ့ေသာ္ အခန္းေဟာင္းေလာင္းၾကီးႏွင့္ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားျပီး ျပခန္းလည္းမျဖစ္ ဆုုိင္ခန္းလည္းမျဖစ္ ဟုုိလိုုလိုုသည္လိုုလိုုျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ေနာက္ေတာ့ ေက်ာင္းျပီးမွ ဆုုိင္ခန္းမက် ျပခန္းမက် ဖြင့္ျဖစ္ခဲ့သည္။

စတုုန္းကေတာ့ ေဒၚအိုုင္အိုုရာတစ္ေယာက္ သည္လုုိေတြးခဲ့သည္။ သူမကသဘာ၀၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးကုုိ သည္းၾကီးမည္းၾကီးစိတ္၀င္စားသူ၊ ငွက္မ်ားကိုုခ်စ္သူ၊ ခရီးသြားျခင္းကိုုႏွစ္သက္သူ၊ စာဖတ္၀ါသနာပါသူ၊ ဟင္းခ်က္မုုန္ ့လုုပ္စသည္မ်ားကိုု အပ်င္းေျပ လုုပ္ခ်င္သူ၊ ျပည္တြင္းျပည္ပ ခရီးသြားအေတြ ့အၾကံဳမ်ားကိုု  မိတ္ေဟာင္းမိတ္သစ္မ်ားအား ေ၀ငွခ်င္သူ၊ တခါတခါ ဘာရယ္မဟုုတ္ သူမခံစားေတြးေတာမိသည္မ်ားကိုု ဖြင့္အံခ်င္သူ ဆုုိေတာ့ ျပခန္းမက် ဆုုိင္ခန္းမက်ေလးဖြင့္ျပီး လာသမွ်ေရႊပဲြလာပရိသတ္မ်ားကိုု ေစ်းခြန္မေပးရေလတုုိင္း အလကားပဲတင္း ျပခန္းေလးမွာ တင္ျပမည္ေပါ့။  ျပခန္းတဘက္၊ ဆုုိင္ခန္းတဘက္ဆုုိပါေတာ့။ ဆုုိင္ခန္းမွာေတာ့ အိမ္ခ်က္ဟင္းေလးေတြ တင္ျပီး မိတ္သစ္မိတ္ေဟာင္းေတြကိုု စားေစခ်င္လိုု ့ေစ်းေပါေပါနဲ ့ေရာင္းမည္ေပါ့။

တကယ္ေတာ့ ဟင္းခ်က္ျပီးခင္းက်င္းရသည္ကလြယ္သည္။ ဦ းေႏွာက္သံုုးစရာမလိုု။ မဟုုတ္လည္း ကုုိယ္ကေန ့တုုိင္းထမင္းဟင္းခ်က္စားေနသည္ဘဲ။ ဘာမွအပန္းမၾကီး။ ဓါတ္ပံုုရုုိက္မွတ္တမ္းတင္ရတာလည္း ၀ါသနာထံုုေတာ့ ဟင္းလ်ာမ်ားကိုုေၾကာ္ျငာရသည္မွာလည္း မခက္ခဲ။ တစ္ခုုဘဲ ခက္သည္က သူမ၏ ခ်စ္ခ်စ္က အစားအေသာက္မ်ားဆုုိ ပူပူေလာင္ေလာင္မွ ႏွစ္သက္ေတာ့ သူမ ဆုုိင္အတြက္ ဓါတ္ပံုုရုုိက္ေနလွ်င္ ဟင္းေတြေအးကုုန္တတ္၍ မ်က္ႏွာမညိဳေအာင္ ျပန္အပူေပးရသည္။ သိုု ့မဟုုတ္ သိသိၾကီးႏွင့္ပူပါေသးတယ္ဟုု ေႏြးေတးေတးျဖစ္သြားေသာဟင္းမ်ားကိုု ေခ်ာ့ေကၽြးရသည္။

သည္လိုုႏွင့္ ေစ်းသည္ၾကီးဆန္နီ ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္လာသည္။ ျပခန္းတင္ဘိုု ့အေၾကာင္းအရာေတြ အတြက္ စာဖတ္ရမည္။ ကိုုးကားစာအုုပ္မ်ားတင္ေပးရမည္။ တင္မည့္တင္ ျပခန္းလာသူ၊ (ရည္ရြယ္လာသူေရာ၊ လမ္းမွားေရာက္လာသူေရာ၊ ဘယ္လိုုဘဲေရာက္လာေရာက္လာ ကံဆိုုးသူမ်ားဟုုပင္ဆုုိရမည္။) အတြက္ တစံုုတခုု အက်ဴိးရေစခ်င္သည္။ သည္လိုုႏွင့္ဘဲ လံုုးလည္ခ်ာလည္လိုုက္ရင္း အေတြးမ်ားက အေကာင္အထည္ေပၚလာသည္ကနဲနဲ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာဟင္းေတြဘဲခ်က္ေရာင္းေနေတာ့သည္။ ဟင္းေတြကလည္း အာဟာရႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္မွုုေတာ့ေပးသည္ဘဲေလ။ သည္လိုုႏွင့္ လူေတြကလည္း သူ ့ကုုိ ေစ်းသည္ၾကီးဆန္နီဘဲထင္ေနၾကေတာ့သည္။ အဲသည္မွာ ေရႊပဲြေတာ္လာ ပရိသတ္ေတြ၊ ျပခန္းဆုုိင္ခန္းရွင္ေတြ ႏွင့္ မ်က္မွန္းတန္းရင္းခင္မင္လာေတာ့သည္။ ခင္မင္ေသာ္ျငားလူခ်င္းက နီးနီးကပ္ကပ္ျမင္ဘူးၾကသည္ေတာ့မဟုုတ္။ အေ၀းမွ၀ါးတားတားျဖင့္ခင္ေနၾကျခင္းသာျဖစ္သည္။ သည္ေတာ့ ငယ္သူကိုု အမလိုု ့ေခၚလိုုေခၚ ၾကီးသူကိုု ညီမလိုု ့ေခၚလိုုေခၚ။ သူမက တမင္ဟန္ေဆာင္လိုုသည္မဟုုတ္ေသာ္လည္း သူမကုုိ လူမသိေစလိုု။ ထင္ေပၚေၾကာ္ၾကားမွုုကိုုမလိုုခ်င္။ ထင္ေပၚသူမ်ား လြတ္လပ္မွုုဆံုုးရွုုံးၾကေတာ့သူမကမထင္ေပၚခ်င္။ လြတ္လပ္မွုုကိုုေတာ့ တန္ဘုုိးထားသည္။ (ျမန္မာျပည္ကလာသည္ေလ။)  ေအးေအးေဆးေဆးေနခ်င္သည္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနခ်င္သည္။ရန္သူမလိုုခ်င္။ သိုု ့ေသာ္မိတ္ေဆြမ်ားက တခုုတ္တရ ႏွုုတ္ဆက္သြားလွ်င္ေသာ္၎၊ အေ၀းမွ လက္လွမ္းျပသြားလ်ွင္ေသာ္၎စိတ္ထဲမွ သိပ္ကုုိေပ်ာ္မိေသးသည္။ 

ေဒၚအိုုင္အုုိရာက အသက္ေတာ့မငယ္ေတာ့။ သူမတုုိ ့သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္းေျပာစကားႏွင့္ဆုုိလ်ွင္ "One foot is already in the grave " ျဖစ္ေနျပီ။ သိုု ့ေသာ္စိတ္ကေတာ့ႏုုပ်ဳိဆဲ။ လွခ်င္တုုန္း။ သြားခ်င္လာခ်င္တုုန္း။ ပ်င္းခ်င္တုုန္း။ စားခ်င္တုုန္း။ သူမမေမြးခင္ကပင္ သူမမွာ တူတူမမ်ားရွိႏွင့္ေနျပီမိုု ့လူ ့ေလာကမေရာက္ခင္ကပင္ တီတီျဖစ္ေနခဲ့သူ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့သူမခပ္ငယ္ငယ္မွာ သူမအထက္ႏွစ္ေယာက္ကအကိုု ကငယ္ငယ္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳေတာ့ ေနာက္ထပ္တူတူမ ေတြ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းကထပ္ရခဲ့သည္။ ေျပာခ်င္သည္က ဒါေၾကာင့္လည္း ေဒၚအိုုင္အိုုရာတစ္ေယာက္ လူငယ္မ်ားကိုု အလြန္ခ်စ္ခင္တတ္သည္။ သံေယာဇဥ္ရွိတတ္သည္။ လူငယ္ကဲ့သိုု ့ပင္ေနထုုိင္သြားလာတတ္သည္။ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့ လည္းသားသမီးမရွိ။ သူမ၏ကုုိကုုိ ကိုု အသက္ၾကီးေပမဲ့ ခၽြဲတုုန္း။ ႏဲြ ့တုုန္း။ အမမ်ားရဲ  ့လက္ရာကိုုတမ္းတတုုန္း။ လူၾကီးေတြကိုုလည္း အလြန္ခ်စ္တတ္သည္။ သူမ၏မိဘမ်ားမရွိေတာ့ မိဘမ်ားအမွတ္ထားျပီး အလြန္ ကူညီခ်င္သည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားဆုုိလွ်င္ေတာ့ မေျပာႏွင့္ေတာ့။ အျပန္စကား ပဲြသိမ္းစကား သူမဘယ္ေတာ့မွ စ မေျပာ။

ေဒၚအိုုင္အုုိရာက သူ ့ကိုု အထင္ေသးမွာေတာ့ မပူေပမဲ့ အထင္ၾကီးမွာ အလြန္ေၾကာက္သည္။ လူေတြက သူ ့ကိုု ရွိသည္ထက္ပိုုေတာ္သည္ တတ္သည္ဟုုထင္မွာလည္း သိပ္ေၾကာက္သည္။ ဘေလာ့ပဲြေစ်းတန္းထဲက သူအားလံုုးကိုု လည္း မသိ။ သိရန္လည္းမၾကိဳးစား။ ရသည့္အခ်ိန္ေလးေတာ့ ပဲြေစ်းထဲ သြားေစ်းခင္း ေလ်ွာက္လည္လုုပ္သည္။ ျမန္မာေတြ အလြန္ေတာ္ၾကသည္ဟုု ပဲြေစ်းသြားလည္တုုိင္း သူမဖာသာ ေက်နပ္ဂုုဏ္ယူေသးသည္။ ပဲြေစ်းမွာ ခ်ိတ္ၾကေစာင္းၾကလွ်င္ မိမိႏွင့္ဘာမွမဆုုိင္ေပမဲ့ စိတ္မသက္မသာျဖစ္တတ္သည္။ သြားသတိ စားသတိ ေနမွ။ အသြားမေတာ္တစ္လွမ္း အေရးမေတာ္တစ္ေၾကာင္းဟုု ကုုိယ့္ကုုိကိုုယ္သတိေပးရသည္။ မိမိ၏ဆုုိင္မက် ျပခန္းမက်ကိုု တစ္ဦ းဦ း ေရာက္လာလွ်င္ ဧည့္၀တ္မေက်မွာစုုိးသည္။ ကုုိယ္သြားလိုု ့ဆုုိင္ရွင္က ဧည့္မ်ားလိုု ့ကုုိယ့္ကိုု သတိမထားမိလွ်င္လည္း တိတ္တိတ္ျပန္လာတတ္သူ။ ေဒၚအုုိင္အိုုရာ တခုုေတာ့စိုုးရိမ္မိသည္။ တခါတရံ ဧည့္မွတ္တမ္းမွာစာသားမွတ္ခ်က္ေလးေတြေပးသည့္အခါ ေလသံ၏ tone ကိုုမသိေတာ့ ေနာက္ေတာက္ေတာက္ေရးမိလွ်င္ တဘက္လူက နားလည္ခြင့္လႊတ္ပါ့မလားဟုု။

ဘေလာ့ဂါပဲြေစ်းတန္းၾကီးကေတာ့ျဖင့္ တေန ့တျခားပိုုလိုု ့ပုုိလိုု ့စည္ကားလိုု ့ေနသည္။ ပဲြေစ်းေလွ်ာက္ရင္း ဗ်ဴတီဆလြန္းဆုုိင္သစ္ေလးတစ္ခုု၊  အေထြေထြစတုုိးဆုုိင္ေလးတစ္ခုုပန္းခ်ီကားတုုိ ့ဓါတ္ပံုုတိုု ့တင္တဲ့ဆုုိင္ေလးတစ္ခုု၊ ကိုု စိတ္၀င္စားဘြယ္ရာ ေတြ ့မိသည္။ မိတ္ေဆြမ်ားကိုု သြားဘိုု ့တုုိက္တြန္းရအုုန္းမည္။ ေဒၚအိုုင္အိုုရာတစ္ခုုသတိထားမိသည္ကေတာ့ ပဲြခင္းက်င္းသူမ်ား ႏွင့္ ပဲြလာလည္သူမ်ား သည္ သူတိုု ့၏ အရြယ္အလိုုက္၊ ပညာအလိုုက္၊ ေနာက္ေၾကာင္းအလိုုက္၊ အသုုိင္းအ၀ိုုင္းအလိုုက္၊ ၀ါသနာအလိုုက္၊ ခင္းက်င္းေရာင္းခ်ျပသည့္ ဟန္မ်ားကဲြျပားၾကသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ အသက္အရြယ္ေၾကာင့္ အျမင္ခ်င္းမတူသည္ကုုိ ေတြ ့ရသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ၀ါသနာအလိုုက္ အၾကိဳက္ခ်င္းမတူၾကသည္ကိုုေတြ ့ရသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ေနာက္ခံပညာရပ္ခ်င္း မတူၾကေသာေၾကာင့္ ညီးေငြ ့ျခင္းမ်ား ရွိသည္ကိုုေတြ ့ရသည္။ သိုု ့ေသာ္ ေလးစားစရာ တစ္ခုုကေတာ့ ဘေလာ့ဂါ အမ်ားစုုဟာ ရင့္က်က္သူမ်ားျဖစ္ျပီး အလြန္ ဒီပလိုုေမစီရွိၾကသည္။ ယဥ္ေက်းစြာ ျဖင့္ ကူးလူးဆက္ဆံၾကသည္။ ေဘာင္ကိုုသိၾကသည္။ စည္းမေက်ာ္ၾက။ အလြန္ႏွစ္သက္စရာေကာင္းလွသည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီပဲြေစ်းၾကီးမွာ ေဒၚအိုုင္အိုုရာတစ္ေယာက္ ေယာင္လည္လည္ ႏွင့္ ဆုုိင္မခင္းေတာင္ ျပခန္းမျပင္ေတာင္ လည္ျမဲလည္ေနအုုန္းမည္မွာေသခ်ာလွသည္။


(၂၀၁၁ ဘေလာ့ေဒး အမွတ္တရ အျဖစ္ ကုုိျမစ္က်ဳိးအင္း ရဲ  ့ဘေလာ့ဂါပဲြေစ်းတန္း ကိုုဖတ္ျပီး ျပန္လည္ေရးသားပါသည္။ တက္ဂ္သူ ရုုိ  ့စ္ ေက်နပ္ပါေစရွင္။)
ဘေလာ့ဂါအားလံုုးစိတ္ခ်မ္းသာကုုိယ္က်န္းမာျပီး လိုုရာဆႏၵမ်ားျပည့္ၾကပါေစလိုု ့ဆုုေတာင္းလိုုက္ပါတယ္ရွင္။

ခင္မင္ေလးစားေသာ..
အိုုင္အိုုရာ




28 comments:

  1. ဖတ္လို႔ေကာင္းလိုက္တာ အိုင္အိုရာ
    အျဖစ္အပ်က္အေတြးေလးေတြကလည္းတူေနလို႔...:P
    ဟင္းက မဟုတ္လည္းခ်က္ေနရေတာ့ ဒါေတြပဲတင္ျဖစ္ေနတာရယ္
    ေနာက္ဆံုးအပိုဒ္ေလးရယ္

    စူးႏြယ္ေလး

    ReplyDelete
  2. ေဟး စူးႏြယ္ေလး..
    အိပ္ေရးပ်က္ေအာင္လုုပ္သူေလး။
    သတိရေနတာ။
    ဖတ္လိုု ့ေကာင္းတယ္ဆိုု လိုု ့ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
    ဟင္းကေတာ့ ဆက္ေရာင္းေနအုုန္းမဲ့ပံုုဘဲ..း)

    ReplyDelete
  3. အေတြးေကာင္းေလးနဲ႔ ေရးထားတာေလး သေဘာက်မိတယ္....
    Happy Blog Day :)

    ReplyDelete
  4. ဘေလာ္ဂါပြဲေစ်းတန္းမွာ ေဒၚေခ်ာတို႔ရဲ႕ ေဒသအစားအစာေရာင္းတဲ႔ဆိုင္ မေတြ႔ခဲ႔ဘူးလား ေဒၚအိုင္အိုရာ။
    ငါးပတ္ေမႊဟင္းေလး လာျမည္းဖို႕ ဖိတ္ပါတယ္
    ပြဲေစ်းမွာ ေလွ်ာက္လည္လို႔ ေျခေထာက္ေညာင္းရင္ လာခဲ႔ေနာ္
    ရွယ္ေကၽြးမယ္ ဟိဟိ

    ReplyDelete
  5. ညီမရဲ့ ဗ်ဴတီဆလြန္းဆိုင္ေလးမွ အစ္မ အိုင္အိုရာကို အျမဲၾကိဳဆိုလ်က္ပါ။ :)

    ReplyDelete
  6. ပြဲေစ်းထဲ လည္ရင္းနဲ႔ ကိုယ့္ဆိုင္ေလးလည္း ခင္းပါအံုး။ ျပခန္းေလးလည္း ျပင္ပါအံုးလို႔ အားေပးသြားပါတယ္။

    ReplyDelete
  7. Rose of sharon..
    သေဘာက်တယ္ဆုုိလိုု ့ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းသာရပါတယ္ရွင္။

    ေခ်ာ..
    သိတယ္မွုုတ္လား။ ေဒၚေခ်ာရဲ ့ေဒသစာေတြစားရံုုတင္မက ေဒၚေခ်ာဖြင့္ထားတဲ့ စာၾကည့္တိုုက္ေလး ကိုုလည္းဗဟုုသုုတေတြရလိုု ့အျမဲေ၇ာက္ပါတယ္ေနာ္။ ပဲြေစ်းေလွ်ာက္တာေညာင္းျပီ..လာစားေတာ့မယ္။ း)

    ျမတ္ၾကည္..
    ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အထူးႏွုုန္းေပးမလားဟင္။

    ကုုိျမစ္က်ဳိးအင္း..
    ပဲြေစ်းျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မီတီစီက ရီမုုိင္ဒါ လာတယ္လိုု ့ေတြးလိုုက္ပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္ ဒီလိုုေရးျဖစ္သြားေအာင္ ေစ့ေဆာ္မွုုေပးတဲ့ ကိုုျမစ္က်ဳိးအင္းရဲ ့မူလပထမ ဘေလာ့ဂါပဲြေစ်းတန္း(၂) ကုုိဖတ္ခြင့္ရခဲ့တဲ့အတြက္။

    ReplyDelete
  8. ဟန္ၾကည္September 2, 2011 at 1:19 PM

    အခုမွပဲ ေရာက္ျဖစ္ေတာ့တယ္...ေအးေအးေဆးေဆးမွပဲ စာေတြလာဖတ္ဦးမယ္...ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဆိုဒ္ဘားမွာေတြ႕တဲ့ ဟင္းေတြနဲ႔တင္ လာရက်ဳိးနပ္သြားၿပီ...

    ReplyDelete
  9. အိုင္အိုရာေရ
    ဖတ္ေကာင္းလုိက္တာ။

    ဘေလာ႕ဂါေတြအေႀကာင္း ဘေလာ႕ဂ္ေတြအေႀကာင္းေလးကို တင္ျပပံုေလးက ဆဲြေဆာင္မွဳရွိတယ္။

    အိုင္အိုရာ႕ဆုိင္/ျပခန္းကို ခဏခဏလာမယ္ေနာ္။ တခါတေလ မ၀ယ္ပဲႏိွဳက္စားသြားတယ္။ တခါတေလလည္း ၀င္းဒိုးေရွာ႕ပင္းပဲ။

    ခင္မင္ေလးစားလ်ွက္

    ReplyDelete
  10. ဦ းဟန္ၾကည္..
    လာလည္လိုု ့ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။ ဟုုတ္ကဲ့ အခ်ိန္အားရတဲ့အခါ ေအးေအးေဆးေဆးလာဖတ္လဲွ ့ပါရွင္။ အစဥ္ၾကိဳဆုုိပါတယ္။
    ဆိုုဒ္ဘားက ဟင္းေတြနဲ ့တင္လာရက်ဴိးနပ္သြားတယ္ဆိုု လိုု ့၀မ္းသာပါတယ္ရွင္။

    မေကာင္းမြန္၀င္းေရ..
    ဖတ္ေကာင္းတယ္ဆုုိလိုု ့ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းသာေၾကာင္းပါ။
    ငါးခ်ဥ္ေလးကခ်ဥ္တယ္ေနာ္ း)
    ခဏခဏလာေတာ့ေပ်ာ္တာေပါ့။ မလာရင္လည္း မအားလိုု ့လိုု ့ဆိုုတာနားလည္ပါတယ္။ သူလည္း တကယ္အိမ္လည္သလိုု အခ်ိန္ေပးရတာဘဲေနာ့။

    ReplyDelete
  11. ဆိုင္ ခင္း ခင္း..မခင္း ခင္း အားေပးမွာပဲ...

    ReplyDelete
  12. စန္းထြန္း..
    ဒါဆိုုရင္ေတာ့ အျမဲေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ။ း)

    ReplyDelete
  13. ပဲြေစ်းတန္းအေၾကာင္း ေရးထားတာေလး ဖတ္ရင္းေတာင္ ေပ်ာ္လာတယ္။ ေဒၚအိုင္အိုရာဆိုင္ေလး ပိုမိုစည္ကားေနဦးမွာ ျမင္သြားပါတယ္ရွင္.. (^^)

    လသာည

    ReplyDelete
  14. ခ်စ္ဖို့ေကာင္းလိုက္တာ...
    အဲ့လိုေရးတတ္ခ်င္လိုက္တာေနာ္ :))
    ဂငယ္ရဲ့ ပန္းခ်ီနဲ့ဓာတ္ပံုဆိုင္က က်ိဳးတိုးက်ဲတဲေလးပါ :)
    မရဲ့ ဆိုင္ထဲမွာမွစံုေနတာ ခနခနသြားေရလာက်ေနရတယ္ေလ :D
    အသက္သိပ္မၾကီးေသးတဲ့လူေတြက သူတို့ကုိယ္သူတို့ၾကီးၿပီလို့ခနခနေၿပာတတ္တယ္တဲ့ ဟုတ္လား :)

    ReplyDelete
  15. လသာည..
    လာလည္လိုု ့ေက်းဇူးးပါ။
    ဖတ္ရင္းနဲ ့ေပ်ာ္လာတယ္ဆုုိေတာ့ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ဘာေတြေရးေနမွန္းလည္းမသိဘူးဆုုိျပီး မထင္လိုု ့။ း)
    ခုုေလးဘဲ ဧည့္ေကာင္းေဆာင္ေကာင္း ေရာက္လာခဲ့တယ္ေလ။

    ဂငယ္..
    ခ်စ္ဖုုိ ့ေကာင္းလိုုက္တာလိုု ့ေျပာတာက ခ်စ္ဖုုိ ့ေကာင္းလိုုက္တာ။
    အဲဒါဟုုတ္ရင္ဟုုတ္မယ္။ ဒါေပမဲ့ၾကီးတဲ့သူေတြကလည္း ၾကီးျပီလိုု ့ခဏခဏေျပာတာေတာ့ေသခ်ာတယ္။ း)

    ReplyDelete
  16. မမအုိင္အုိရာရဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေစ်းတန္းေလးဖတ္လုိက္ရတာ အရမ္းပီတိၿဖစ္မိ
    တယ္။ မမရဲ႔အေရးအသားေလးေတြက ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းလုိက္တာ။ အရမ္းစိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းတယ္။ ပူးပူးရဲ႔ အေထြေထြစတုိးဆုိင္ေလးကလဲ
    အၿမဲတမ္း ထာ၀ရၾကိဳဆုိေနပါမယ္။ ေက်းဇူးမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္ မမ။ :)

    ReplyDelete
  17. Iora ကိုရွာခဲ့တာၾကာေပါ့ ဒီကေန႔မွ ညီလင္းသစ္-ဘေလာ့ဂ္မွာ ေတြ႔ခဲ့တယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဂါပြဲေစ်းတန္းမွာ ေယာင္လည္လည္ျဖစ္ေနပံုေလး ဖတ္ရင္းအာရံုမွာ ရုပ္လံုးေဖာ္သြားတယ္ေနာ္။
    ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြအေၾကာင္းကို ဘယ္ေတာ့ဖတ္ဖတ္ ၾကည္ႏူးေနမိတယ္ း)
    စိတ္ဓါတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

    ေမတၱာျဖင့္
    အန္တီတင့္

    ReplyDelete
  18. ဘေလာ့ဂါ ပြဲေစ်းတန္း ကို ပံုေဖၚထားတာ သေဘာက်မိတယ္...
    ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဆက္လက္ ေရးသား ေဝမွ်ႏိုင္ပါေစ...

    ReplyDelete
  19. ပူးပူး..
    မမန္ ့ျဖစ္ေပမဲ့ ခဏခဏေရာက္ပါတယ္။
    စိတ္၀င္စားဘိုု ့ေကာင္းတယ္ဆိုုလိုု ့ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္။
    ေနာင္လည္း အားရင္လာလည္ပါလိုု ့ဖိတ္ပါတယ္။

    မၾကီးအန္တီတင့္..
    အုုိင္အိုုရာ လည္း ၾကိဳက္၏မၾကိဳက္၏မွာ ကြန္မန္ ့ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ျပန္ၾကည့္ေတာ့မေတြ ့ဘူး။ အုုိင္အိုုရာ့မမနဲ ့တူလိုု ့မၾကီးလိုု ့ေခၚျပီး ႏွုုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ရွင္။
    ရွာခဲ့တယ္ဆုုိလိုု ့ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။

    မသက္ေ၀..
    သေဘာက်တယ္ဆုုိ လိုု ့၀မ္းသာေက်းဇူးတင္ရပါတယ္။
    ဆက္လက္ေရးဘိုု ့ေတာ့ေတြးေနတာပါဘဲ။ ျပီးေတာ့သာ ဘာေတြတင္မွန္းမသိ။ း)

    ReplyDelete
  20. ခရီးသြားေနတာနဲ ့ခုမွဘဲေရာက္ၿဖစ္ေတာ့တယ္။ အိုင္အိုရာက ဖတ္ေကာင္းေအာင္ ေတာ္ေတာ္ေရးတက္တာ။ ဆုုိင္အတြက္ ဓါတ္ပံုုရုုိက္ေနရင္ ဟင္းေတြေအးကုုန္တတ္၍ မ်က္ႏွာမညိဳေအာင္ ျပန္အပူေပးရသည္တဲ့ ။ ဟိ :) ဖတ္ၿပီးသေဘာက်တာ။ ကိုယ္လည္း ဖဘမွာ တင္ခ်င္ေဇာနဲ ့ ဟိုခ်ိန္ ၊ ဒီခ်ိန္ နဲ ့စားခါနီး ၿပန္ေႏႊးရတာ အလုပ္တခုကို ၿဖစ္လို ့:)

    ဟင္းပူၾကိဳက္တက္သူတစ္ဦး

    ReplyDelete
  21. ညယံ..
    ခရီးသြားေနတာလား။ ဒါဆိုု ဓါတ္ပံုုေတြ ေပးၾကည့္အုုန္းေနာ္။
    ဟင္းေတြဓါတ္ပံုုရုုိက္ဘိုု ့အလင္းေရာင္ေကာင္းတဲ့ေနရာသယ္။ ရုုိက္ျပီးရင္ ထမင္းစားမဲ့ေနရာကိုုျပန္သယ္။ ဟင္းမ်ားမ်ားခ်က္လိုု ့မ်ားမ်ားရုုိက္ရင္ ပုုိေအးသြားေတာ့ ပိုုေႏႊးရတယ္။ တခါတခါအဲလိုု လုုပ္ျပီးရင္ ျပန္မသယ္ခ်င္ဘူး။ သိပ္ပ်င္းတယ္။ း)

    ReplyDelete
  22. TT Iora,
    Still young,still beautiful,still share delicious dishes and wonderful knowledge.Wishing you many more years as blogger.....:)
    Gyidaw(not niece...:D)

    ReplyDelete
  23. Oh my gosh..you made my day Gyidaw!
    I can't stop smiling after reading your comment. So sweet. You just bring the beautiful and graceful morning. Thanksssssssssssss.

    TT Iora (not niece too :D)

    ReplyDelete
  24. ေရးထားတာေလး ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တာ :)

    ReplyDelete
  25. စုုဘူးအိမ္..
    တကယ္?
    ေကာ္မန္ ့ေပးထားတာေလးက ခ်စ္စရာေကာင္းလိုုက္တာေနာ္..

    ReplyDelete
  26. ေစ်းသယ္ၾကီး ဆန္နီေရ ၊ ဆန္နီၾကီးေစ်းသယ္လာၾကည့္သြားပါတယ္။ စားစရာေလးေတြေရာင္းပါဦး။
    Mon Petit Avatar

    ReplyDelete
  27. Blog Day ကို ပံုစံတစ္မ်ဳိးေလးနဲ႔ ေရးထားတာ ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တာ..။
    စာေတြလာဖတ္ျဖစ္ေနေပမယ့္ ေျခရာေတြ မခ်န္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ အခု blogspot ေတြ ျပန္ဖြင့္လိုက္တာမို႔ စာေတြလာဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။
    လင့္ခ္လည္း ခ်ိတ္ထားလိုက္ပါတယ္ရွင္..။

    ReplyDelete
  28. မြန္..
    အျမန္စားစရာေတြ ေရာင္းေနတယ္ေနာ္။ း)

    ျမေသြး..
    လာလည္လိုု ့ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
    လင့္ခ်ိတ္ထားလိုု ့လည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။
    အလုုပ္မ်ားေနလိုု ့ဘေလာ့ကိုု မ၀င္ျဖစ္လိုု ့စာျပန္မေရးျဖစ္ခဲ့တာ နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးပါေနာ္။ အားတဲ့အခါ လာလည္ပါလိုု ့ဖိတ္ပါတယ္ရွင္။

    ReplyDelete

မွတ္ခ်က္ေလးေတြကိုုရင္းႏွီးခင္မင္စြာေပးႏုုိင္ပါတယ္ရွင္။ ေက်းဇူးတင္လွ်က္ပါ။